UMUT YOLCULUĞU

Hayatımda başka birini senin kadar sevemeyeceğimi anladığım o an,
Umut etmeyi işte ben ilk kez o zaman öğrendim...Başkalarına saçma, çocukça, gerçek üstü gelen o aşk benim gözümü kör etmişti...Ben o ağladığım sokakları, ben o buluştuğumuz okul bahçesini, ben o saf ve çıkarsız sevgiyi unutmayacağıma yemin ettim benden ayrıldığında...Başka bir İdil olacaktı artık ve ben bunun farkındaydım...
Hiç bir zaman gerçekten sevmedim başkasını
Ve hiç bir zaman senden başkasının hayaliyle uyumadım
Senin olmadığın rüyalar olmadı gecelerimde
Ve ummadım bir hayat içinde sen olmayan...

Sana söylenmemiş yüz bin kelimem
Kurmadığım milyon cümlem oldu
Biriktirdiğim acılarımınsa
Sayısını tutmayalı yıl oldu...

Hayal Dünyamda Mutluyken ben...

Kimse anlamadan ben kendi dünyamı kurdum..içinde de yalnızca ben ve o var...hayal ettiğim her şey öyle saf öyle içten ki...onu düşündüğümde kötülükler uzak duruyor benden zaten..ne fikrimi,ne kalbimi ne de ruhumu kirletmesine izin vermeyeceğim bu hayatın...içimden sevgi taşıyor onu anımsadığımda,gözlerimin dolmasına engel olamıyorum.bazen bilsin istiyorum tüm hislerimi bazen onu onsuz yaşamanın zevkine kaptırıyorum kendimi...
hayal dünyamda tek başıma..mutluyken ben..hiç yapmamam gereken şeyler yaptım..artık hayat benim düşündüğüm gibi değilmiş diyorum hep..önceden de hata yaptım tabiki ama bu çok daha farklı... ömür boyu sürecek bu utançla yaşamak zorundayım artık...hafıza bazen ne de gereksiz bilgi tazelemelerine sebep oluyor öyle..unutmam imkansız..kendimden soğudum ben bu sayede..sevdiğimi düşleyemez oldum..utanıor ve onu düşlemeye bile hakkım olmadığını düşünüyorum...

Herşeyim..Sensiz ve yalnız yaşantımda sadece sama kavuşmanın umuduyla yaşarken, yaşama arzum kalmadı şimdi.Hatalarımı düzeltemeyeceğimi bildiğimden,seninle de olmamız artık imkansız olduğundan varlığımı sona erdirmek isteği içerisindeyim..Bana sevginle,kendinle gelmeni çok bekledim..olmadı..her şey boş bundan sonra..

SEVGİLİYE SON MEKTUP

Bir gün
2 oğlun, bir kızın bir de güzel karınla geçip karşıma
Sorma sakın halimi hatrımı
Olur ya karşılaşırız sokakta

Bir an şaşırırız devam ederiz belki yolumuza

Ya da içimizden gelir konuşmak hani

Olur ya...

Ben dönüyorumdur yorgun argın işten
Elimde çanta kafamda işten kalma dertler de olur muhtemelen
Küçük hayat yaşıyorumdur
Hayallerim de kalmamıştır yıllar geçtikçe
Selam verme sakın
Beni ezip gidişin gelir yine gözlerimin önüne
Yine kısa süreli nefret ederim senden
Var olduğuma pişman olurum o an

Ya da
2008'in sıcak Temmuz'una gider aklım
Unutuveririm kini, nefreti
Tokalaşırım belki senle
Selam verirsen bana.
Kokun dolar içime hani

Olur ya...

Çok Özlüyorum Seni

Özlemek neydi

Özlemek tek kelimelik bir fiil

Bir ömre değendi...

ÖZLEMEK DE BİR YERE KADAR

SAADET KAÇTI ELLERİMDEN

Yakalamıştım ama kaçtı ellerimden
Mutluluk bir bakışındı
Yakışındı o gözlerle yüreğimi
Saadet çok yakınımdaydı
Yakalamıştım ama kaçtı ellerimden...

Beklemek seni o okulun bahçesinde
Ve sabırsızlanıp kızar gibi olmaktı sana
Göründüğündeyse uzaklarda
İçimi ısıtan heyecandı
Saadet o günlerde kaldı
Yakalamıştım ama kaçtı ellerimden...

DİLİMİN UCUNDA ASILI KALDI SÖZCÜKLER

Bu tutmayacak bir filmin senaryosunu yazmaya benzer

Yazar durursun tutmayacağını bile bile

Ellerine hükmedemez zamanla beynin

Onlar kendi başına

Aklındakiler kendi başına

Olmayacağını biliyordum bu aşkın

Kısacası beni şaşırtmadın sen

Yarı yolda kalmak koymazdı

Yola başlanmış olsaydı

Sana söyleyemediğim sözcükler

Asılı kaldı dilimin ucunda

Bitirdiğim şeyler var ama

Bitiremediğim cümleler daha fazla

Sensizim, ötesi yok

Sensizliğim çok

Bir an beni özle bir kez olsun beni anla

Bundan başka dileğim yok.